♥ Payız Sevgim ♥

   Payızı her detalı ilə çox sevirəm.. Nədənsə bu fəsil qonaq gəldiyi zaman qəlbimi səbəbsiz bir sevinc hissi bürüyür. Yarpaqlar tökülsə belə heç bir fəsildə görmədiyimiz əvəzolunmaz mənzərəsini, sərin, insana huzur bəxş edən mehi, yağmurlu havasını, buludlu səmasını, gecələrinin getdikcə uzanmasını, gəzərkən yarpaqların yaratdığı səsləri, çətirlə daha məsum görünən insanlarını,
axşam olarkən ev-
lərdən gələn işıq-ların ağaclara vuran şüalarını, yağışdan sonra yaranan gölməçələrə düşən əksləri, kiçik bir damlanın suyun üzərində yaratdığı horizontal xətləri,

yağmurunun ətrini, pəncərələrə vuran şiddətli damcılarını,
şimşəyin göy üzünü yaran parlaq izlərini, səsinin insanları
qorxu-
daraq bir-birlərinə
sarılmalarına səbəb olmasını, sevgililərin yağmur damlaları altında əl-ələ

gəzməsini, küçələrin evlərinə tələsən insanlara şahidlik etməsini, havanın sərinliyinə rəğmən evdə ailənin yaratdığı istiliyi, həzin musiqi sədaları altında əldə isti bir fincan qəhvə ilə kitab oxumağın verdiyi həzzin digər fəsillərə nisbətən daha böyük olmasını, ilin son rübündə canlanan xatirələri, yağmurun səsinin müşayiəti ilə səmaya açılan əlləri, ürəyin dərinliklərindən qopub gələrək dildən yavaş-yavaş tökülən duaları, insan nəfəsinin istiliyi ilə havanın sərinliyinin yaratdığı təzadı, şairlərin bu qüsursuz tablodan ilhamlanıb şeirlər yazmasını..
Və ən əsası bütün bu gözəllikləri duyduğum, ifadə edə bildiyim üçün mənə şans verən uca Allahı.. Doğum günümün də təsadüf etdiyi bu fəslin yeri ayrıdı qəlbimdə.. Tanrı mənə bu gözəlliyi hiss etmək fürsəti verdiyi üçün minlərcə dəfə şükürlər olsu

2013 Summer Holiday

        Bu gün sizə yay tətilimdən bəhs edim. Sözün əsl mənasında bərbad keçən ayların sonunda bu tətili səbirsizliklə gözləyirdim. Yalnızca avqustun sonunda hər şeydən uzaqlaşıb qısa da olsa unudulmaz bir tətil keçirmək nəsib oldu mənə. Tətil üçün seçilən məkan Azərbaycanın ən gözəl guşələrindən biri olan İsmayıllıdakı Şahbulaq istirahət mərkəzi idi. Beləliklə uzun müddətdir reallaşmağını gözlədiyim arzuma qovuşdum.. Səyahət başladı..
İlk əvvəl onu qeyd edim ki, dağların qoynunda yerləşdiyindən bu istirahət mərkəzinə gedilən yollar sürücülərə bir qədər çətinlik törədir. Həyəcanlı yolculuqdan sonra nəhayət tətilimin ən gözəl günləri başladı.
Şəhər elə avtobusdan seyr edərkən belə məni cəlb etməyi bacardı. Yamyaşıl ağacları, tərtəmiz havası, gözoxşayan mənzərəsi ilə hər kəsi məftun edən məkan – İsmayıllı. Yol boyu İsmayıllıda istirahət üçün bir çox gözəl mərkəzlərin olduğunu gördüm. Ancaq “Şahbulaq” istirahət mərkəzində olduğum üçün sadəcə bu yer haqqında geniş məlumat verəcəyəm sizlərə.

     “Şahbulaq” dağların qoynunda yerləşən, sakit, huzur dolu, istirahətə gələnlər üçün hər cür şəraitə malik gözəl bir məkandır. Hər tərəfi yaşıl ağaçlarla əhatələnmiş kiçik koteclər, açıq havada yeyilən yeməklər, dağların yaratdığı rəsm tablosunu xatırladan gözoxşayan mənzərə bu istirahət mərkəzinin əsasını təşkil edir. “Şahbulaq”ın daha bir üstünlüyü isə burada Azəbaycanın digər səfalı yerlərinə turların təşkil olunmasıdır. İstirahətim ərzində Qəbələ, Lahıc, İvanovkanı da görmək şansı əldə etdim turlar sayəsində. Bu gözəl istirahət məkanı gülərüz, səmimi personalı ilə də məndən yüksək bal aldı.

      Qəbələdə göl kənarında çay keyfi, Qəbəland əyləncə mərkəzində maraqlı atraksionlar, Lahıcda tarixiliyin izlərini duymaq, bu kəndin səmimi insanları ilə tanışlıq, məscidə ziyarət və muzeydə tarixə aid maraqlı faktlar öyrənmək, İvanovkada göl mənzərəli məkanda kollektiv çay qonaqlığı və sakit, təmiz küçələrdə gəzinti mənim üçün unudulmaz məqamlardan oldu. Doğma İçəriçəhərə bənzəyən daşlı-qayalı küçələri, tarixilik qoxulu atmosferi ilə Lahıc daha çox zövqümcə oldu. Bu məkanları yalnızca gəzib əylənməklə kifayətlənmədim. Eyni zamanda çox maraqlı məlumatlar da öyrəndim. “Ögey Ana” filmində yer alan məkanlardan biri – sıldırım qayalı dağları birləşdirən, öz gözəlliyini indiyə qədər qoruyub saxlayan körpünün İsmayıllıda olduğunu bilirdinizmi? Buyurun virtual olaraq körpüdən keçə bilərsiniz. Elə mən özüm də belə keçmişəm.. :)))

       Onu da qeyd edim ki, məkan o qədər gözəldir ki, turlar olmayan günlər o təmiz havada, isti atmosferdə darıxmaq imkanın olmur. Necə deyərlər, tənbəllik üçün ən gözəl fəsil yaydır. Burada heç bir şey etmədən dincəlməyin keyfini çıxarmaq mümkündür. Amma əlbəttə mən burada da kitab oxumaqdan əl çəkmədim. Bu dəfəki seçimim isə Arthur Conan Doyle'dan - Sherlock Holmes'in Dönüşü oldu. Kitab haqda növbəti yazımı gözləyin. ;)

     Sonda həvəslə başladığım tətilimi bu gözəl məkandan ayrılmaq istəməyərək bitirdim. Siz də bütün problemlərinizdən, gündəlik qayğılarınızdan uzaqlaşıb təbiət qoynunda bir neçə gün keçirmək, yay tətilinizə rəng qatmaq, bir-birindən gözəl məkanlarla tanış olmaq, şəkil arxivinizi genişləndirmək, günəşin qızmar şüalarından uzaqlaşıb sərin təbiətin qoynunda gizlənmək istəyirsinizsə, İsmayıllı – “Şahbulaq” istirahət mərkəzi sizin üçün əvəzolunmaz ünvandır. Mütləq növbəti tətilinizdə oraya baş çəkin, mənə haqq qazandıracağınızdan əminəm. Bu da mənim gözümdən İsmayıllı :D Hələlik.....


30.08.2013 / 07:35 p.m.

30.04.2009 - ADNA faciəsi

 30.04.2009 - Bu tarix əsla unudulmayacaq!
     Artıq 4 il keçib, amma hələ də düşündükcə o dəhşətin təsirinin beynimizin, qəlbimizin dərinliyində qaldığını görürük.
     Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında (ADNA) təhsil almasam belə orada olan hər şeyi yaşamış kimiyəm. İnsan istəsə əgər başqalarının dərdinə şərik ola, onunla birlikdə acısını paylaşa, hiss edə bilər. Doğrudur, orada baş verənlər hər kəs üçün hələ də müəmma olaraq qalır, amma ən azından bu dəhşət qarşısında nə hisslər keçirdiklərini, həyəcanlarını, ağrılarını duymaq mümkündür tələbələrin.      4 il əvvəl ürəklərində imtahan həyəcanı, kursu bitirmə sevinci, qarşıda onları gözləyən magistr imtahanı üçün böyük ümidlər daşıyaraq adi bir gün kimi universitetə gələn tələbələr nə biləcəkdilər həyatlarının son səhərinə göz açdıqlarını, heç günlər deyil, bir saat sonraya qurduqları planların belə alt-üst olacağını...
      Mənə bu gün rəsmi matəm günü kimi tarixə düşən, hər il bir həftə əvvəldən haqqında danışılmağa başlayan günlərdən daha çox təsir edir. Səbəbi?? Heç özüm də dəqiq müəyyənləşdirə bilməmişəm. Variantlarım çoxdu: Bu dəhşətli terrora universitetdə təhsil aldığım müddətdə şahid olmağım, o günahsız gənclərin də bizim kimi böyük ümidlərlə, arzularla, həyat eşqi ilə gələcəyə baxan tələbələr olmağı, digər matəm günlərindən dəyərsiz bilinərək ildönümünün qeyd olunmaması bir kənara qalsın, haqqında belə məlumat verilməməsi...
       Bu günə laqeyd yanaşılması mənə çox pis təsir edir. İlin 360 günü konsert, toy, musiqi - hər şey olur, sadəcə bir gün bunlardan uzaqlaşmaq bu qədər mi çətindir?? Kanallarımızın gündəlik mənasız, intellektdən uzaq verilişlərindən bir günlük imtina edib ADNA'nı xatırlaması qeyri-mümkündür? 30 aprelin hər şey yolunda imiş kimi keçirilməsi, bu qədər gəncin həyata vida etdiyi tarixin tezliklə unudulması insanlıqdan kənardır. Bilmirəm, bəlkə də çox dərinə gedib duyğusal yanaşıram. Amma ən azından bir çoxunun bunları düşünməyini istərdim.
      Unutmayın sabaha zəmanət yoxdur. Heç nə bitmiş deyil, bu hadisənin təkrarlanmayacağına kimsə zəmanət verə bilməz... Və bu gün hər şeyi unudub əyləncəsinə davam edən şəxslər, sabah siz də onların yerində olmayacağınıza əminsiniz?? Bir daha düşünün! Haraya gedirik?? Bu münasibətlə, bu laqeydliklə nəyə doğru addımlayırıq?? Bu millətin deyil, insanlığın məhvidir!
      Bu gündə ən gülünc görünən cahil, şüursuz insanların ADNA'nı yad edənlərə 'Reklam edirsiz?' söyləməsidir. Terrorun da reklamı olar?? 20 yanvar, Xocalı faciəsi xatırlanan zaman televiziya, mətbuat reklam etmiş olur?? Artıq bu cahillikdən qurtulmaq lazımdır. Reklam olduğunu düşünən cahillər, biz xatırlamasaq, kim o günahsız insanları yad edəcək?
      Son sözüm... İstədiyiniz qədər unudun, üzərindən xətt çəkin, görməzlikdən gəlin, amma bu reallıqdır, əsla bu tarixi unudulmağa qoymayacağıq!! Siz konsertinizə gedə bilərsiz, biz - o günahsiz gəncləri, müəllimləri xatırlayan, yad edənlər özümüzə bəsik!!
(P.S. Bu yazım sərt oldu, amma daxilimdə keçirdiyim hissləri kağıza tökməliydim.)

30.04.2013     /     4.36 a.m.

DuyğuLarı PayLaşmaq

Yazmaq... Musiqi... Insani rahatladan ən gözəl vasitələr... Yazı və musiqi, ayrılmaz ikili deyə bilərik.. İnsana huzur verən daha effektli bir şey tanımıram... Duyğularını ifadə edə bilmək, içində qopan fırtınaları, təlatümlü dənizi, bəzənsə dalğasız sakitliyi kağızlara tökə bilmək... Bir dostla dərdləşmək qədər olmasa da yenə də insanı çox sakitləşdirir... Düşünün yazmasaq, hər şeyi ürəyimizdə saxlasaq, ürəyə ağır bir yük yükləmiş olarıq... Hüzünlər paylaşdıqca azalır, sevinclər isə çoxalır... paylaşın... kimsəylə olmasa belə kiçik bir vərəq parçasıyla paylaşın, yenə də içinizi rahatladacaq.. kim bilir bəlkə kimsə oxudu sizin yazdıqlarınızı... Sevincinizə sevinə, kədərinizi bilib sizə kömək etməyə çalışa bilər...

     Yazın, paylaşın duyğularınızı.. Ən sevincli anınızda hər qarşınıza çıxan boş vərəqə ulduzlar, ürəklər, çiçəklər çəkin... Sizi xoşbəxt edən səbəbi yazın, kiçik bir söz, ad, ya da bir hərf olsun yenə də paylaşın ürəyinizdəkini.. Sevinciniz daha da artacaq, qələminizdən çıxan hər bir işarə sizi daha da sevindirəcək... Kədərli olsanız da yazın, yazaraq anladın özünüzə hər şeyi.. Həyatınızda baş verən, sizi hüznə qərq edən şeyi yazın.. Baxın, kədərlənməyinizə dəyəcək bir şeydir mi? mühakimə edin.. Bu qısa həyatda bir gününüzü bu kədərlə məhv etməyə, ömür kitabınızdan tərtəmiz bir səhifəni göz qırpımında cırıb atmağa dəyər mi? Bəlkə də özünüzə etiraf etməkdə çəkdiyiniz çətinliyin öhdəsindən yazaraq gələcəksiniz.. Üzüntünüzün bir damla göz yaşınıza belə dəyməyəcək bir şey olduğunu bu zaman anlayacaqsınız.. Artıq həmdərdiniz var, heç vaxt özünüzü tək hiss etməyin.. kağız və qələm kimi əsla sizi tərk etməyəcək dostlara sahibsiniz.. Duyğularımızı paylaşmaq qədər gözəl bir şey ola bilər mi? Neçə şair , yazıçı var ki, əsərlərini oxuyarkən hər şeydən uzaqlaşıb onların dünyalarında yaşayırıq və bəzən də ' Bizim həyatımızı necə bilib bunları yazıblar? ' deyə düşünürük.. Deməli, nə vaxtsa eyni duyğuları hiss etmişik bu insanlarla.. Necə de gözəl ifadə edib hisslərimizi!.. Necə də dəqiq vurğulayıb ürək döyüntülərimizi!... Bu da tənha olmadığımıza bir sübutdur.. yazmaq - duyğuları paylaşmaq... minlərlə insanın səninlə eyni anda eyni hissləri duyduğundan xəbərdar olmaq.. Kiçik dəftərinizi və qələminizi yanınızdan ayırmayın, hər zaman yazmağa çalışın, özünüzə gülməli gəlsə belə davam edin.. Unutmayın bəlkə də bir gün biri sizin yazdıqlarınızla təsəlli tapacaq, yalnız olmadığını hiss edəcək.. Yazmaqla həm özünüz rahatlıq tapar, həm də başqasına ümid işığı ola bilərsiniz..

14.08.2012